نجات بيماران ديگر استفاده كرد ؟ 2 - آيا صرف ضرورت نجات جان مسلمانان نيازمند به پيوند عضو ، براى جواز قطع عضو ، كافى است ، يا اذن قبلى و وصيت صاحب عضو ، لازم است ؟ 3 - آيا اطرافيان اين فرد مىتوانند پس از مرگ ، چنين اجازه‌اى بدهند ؟ 4 - آيا انسان مىتواند در زمان حيات خود با امضاى كارتى رضايت خود را براى برداشت اعضاى بدنش ، در صورت عارضهء مرگ مغزى ، جهت پيوند به مسلمان نيازمند اعلام كند ؟ 5 - آيا در موارد جواز قطع اعضا ، ديه ثابت است يا ساقط مىشود ؟ 6 - در صورت ثبوت ديه ، پرداخت آن بر عهدهء كيست ؟ پزشك يا بيمار ؟ 7 - موارد مصرف ديهء مذكور كدام است ؟ ج : 1 - برداشتن اعضاى افرادى كه به علت سكتهء مغزى يا تصادف از لحاظ پزشكى اميدى به زنده ماندن آنان نيست ؛ ولى قلب آنها از كار نيفتاده است مشكل است ، خصوصا قلب را كه هنوز از كار نيفتاده ، اگر بردارند بعيد نيست كه صدق قتل كند . ولى نسبت به ساير اعضا اگر حفظ جان مسلمانى متوقف بر برداشتن آنها باشد ، مانعى ندارد . 2 - قطع اعضاى ميت مسلمان جايز نيست ، مگر اين كه حفظ جان يا سلامتى مسلمانى متوقف بر قطع و پيوند آن باشد و از غير مسلمان جايگزين نباشد ، كه در اين فرض جايز است . و در اين صورت ، اذن قبلى و وصيّت لازم نيست ، ولى بنابر احتياط ، ديهء آن را طبق مسأله 2158 بدهند تا براى ميت در امور خيريه مصرف شود . 3 - ملاك جواز و عدم جواز همان است كه در جواب سؤال دوم بيان شد . و اجازه و عدم اجازه تأثيرى ندارد . 4 - مىتواند وصيت كند و رضايت خود را اعلام كند . اما ملاك جواز عمل به وصيّت او همان است كه در جواب سؤال دوم گفته شد . 5 - بلى بنابر احتياط ديه ثابت است و بايد آن را صرف امور خير براى ميت كنند .